အေျခခံ
ဘာသာေရး
ဗုဒၶျမတ္စြာသည္
သတၱ၀ါတို႔၏ ခ်မ္းသာဖို႔ အက်ဳိးငွာ ပြင့္ေတာ္မူလာ၏။ ခ်မ္းသာ ဟူရာ၌ ေနာက္ဘ၀ေရာက္မွ ရရိွမည့္ခ်မ္းသာမ်ဳိးသာမက
ဤဘ၀၌ပင္ ရႏိုင္ေသာ ခ်မ္းသာမ်ဳိးလည္း ပါ၀င္ပါသည္။
၂။
ေခတ္လူအခ်ဳိ႕က ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ တရားေတာ္သည္ ဟိုဟာ မလုပ္ရ သည္ဟာ မလုပ္ရ ဟူေသာ္ ပညတ္ခ်က္ေတြေၾကာင့္
လူတို႔ကုိ မတတ္ၾကြေစဘဲ ထံုထိုင္းဖ်င္းအ ေအာက္က်ေနာက္က် ျဖစ္ေစ၏ ဟု ယူဆ၍ တိုင္းျပည္ထူေထာင္ရာတြင္
ဗုဒၶတရားေတာ္ကို ဖယ္ၾကဥ္လိုၾကသည္။
၃။
ထိုသူတို႔အား ဗိမိၺသာရမင္း ဓမၼာေသာကမင္း ဒု႒ာဂါမဏီအဘယမင္းတို႔ႏွင့္ သီဟစစ္သူႀကီး မင္းႀကီးရန္ေနာင္စေသာ
ဗုဒၵဘာသာေခါင္းေဆာင္တို႔ကို ညႊန္ျပလိုပါသည္။
ဗိမၺိသာရမင္း
။ ။ ဗိမၺိသာရမင္းႀကီးသည္ မိမိကုိယ္တိုင္ ေသာတာပန္ျဖစ္ၿပီးလွ်င္
ဘုရားရွင္ကို ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္းေတာ္၌ ကုိးကြယ္ကာ ႀကီးစြာေသာ စစ္တပ္ျဖင့္ တိုင္းျပည္ကုိ
အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ပါသည္။
ထိုမင္းလက္ထက္၌
…….
က။
သူပုန္္ထေသာေၾကာင့္ စစ္တပ္ကုိ လႊတ္ရေသာ ကိစၥ
ခ။
သူပုန္အႏိွမ္သြားခါနီးမွ ရဟန္းျပဳၾကေသာ စစ္သားအခ်ဳိ႔႕၏ မတရားမႈေၾကာင့္ ဥပေဒျပဳရေသာ
ကိစၥ။
ဂ။
အခါႀကီး ေန႔ႀကီးမ်ား၌ သားငါးမသတ္ရ ဟု ေၾကြးေၾကာ္ရေသာကိစၥ (ဤကိစၥကုိေထာက္ထား၍ ေန႔ႀကီး
ရက္ႀကီးမဟုတ္ေသာေန႔မ်ား၌ သားငါးႏွင့္စပ္၍ ျဖစ္ပ်က္ပံုကို စဥ္းစားႏိုင္သည္။) ဤကိစၥမ်ား
ျဖစ္ခဲ့ရသည့္အျပင္ ..
ဃ။
တရားသူႀကီးတို႔က ရာဇ၀တ္သားကို တံက်င္လွ်ဳိ၍ သတ္ရမည္ဟု အမိန္႔ခ်ေသာေၾကာင့္ ကာက၀လိႅယဇာတ္
ဟုသိေနၾကေသာ ကာဠ၀လိယ ဇာတ္လည္ ထိုဗမိၺသာရမင္း၏ လက္ထက္မွာပင္ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။
ဒု႒ဂါမဏိမင္း။ ။ ဒု႒ဂါမဏိ အဘယမင္းကား မိမိကုိင္ေနက် လွံထိပ္၀ယ္
ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ ဓာတ္ေတာ္ကို ဌာပနာထားေလသည္။ ထိုမင္းသည္ သာသနာ့ အေဆာက္အအံုေတြကို ဖ်က္ဆီးေနေသာ
သာသနာ့ရန္သူမ်ားကို စစ္ထြက္ခါနီး၀ယ္ အရြယ္ေကာင္းေသာ ရဟန္္းေတာ္ငါးရား တို႔ကို ပင့္၍
သြားေလသည္။
ထိုအခါ၌
အျမဲဓိ႒ာန္ေသာ ေဆာင္ပုုဒ္ကား………………
ငါတြက္ျမားေျမာက္
ခ်မ္းသာေရာက္ဖို႔
ခုေလာက္ႀကိဳးကုတ္
အားမထုတ္ဘူး
ဗုဒၶျမတ္စြာ
သာသနာ၏
ရွည္ၾကာအဓြန္႔
ေရာင္လွ်ံကြန္႔ဖို႔
စြန္႔စြန္႔စားစား
ငါႀကိဳးစားသည္
ငါ့အား
စိတ္၀ယ္အျမဲတည္း။
ဓမၼေသာကမင္း။ ။ ဓမၼာေသာကမင္းကား ဗုဒၶတရားတာ္ကို ယံုၾကည္၍ သာသနာျပဳမင္း
ျဖစ္ေသာအခါ လူႏွင့္ဆိုေသာ ကိုယ္က်င္းတရားကို အႏွံ႕အျပား ေက်ာက္တိုင္စိုက္ေစၿပီးခါမွ
တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ရာ၀ယ္ ေရွးကထက္ လြယ္ကူေၾကာင္းကို ေတြ႔ရပါသတဲ့။
စစ္သူႀကီးႏွင့္မင္းႀကီး။ ။ သီဟ မည္ေသာစစ္သူႀကီးကား မိမိက ေသာတာပန္ျဖစ္ေသာ္လည္း
စစ္ေသနာပတိအျဖစ္ျဖင့္ စစ္တပ္ကို ဦးစီးခဲ့သည္။ မင္းႀကိးရန္ေနာင္၏ သာသနာဖ်က္သူပုန္မင္းကိုု
ဘာသာ၀င္မွဴးမတ္မ်ားႏွင့္ အတူႏိွမ္နင္း၍ ဗုဒၶဘာသာကို ကယ္တင္ခဲ့ျင္းမွာလည္း ရာဇ၀င္ အထင္အရွားပင္တည္။
ဤသို႔
ေရွးဘာသာ၀င္တို႔၏ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္၍ အလုပ္လုပ္ပံုကို ေလ့လာၾကည့္ေသာအခါ ေရွးေရွးဓမၼသတ္
ဥပေဒအတိုင္း အုပ္ခ်ဳပ္ရာ၌လည္းေကာင္း ကယ္တင္မႈလုပ္ရာ၌လည္းေကာင္း ဗုဒၵဘာသာက အေႏွာင့္အယွက္
မေပးခဲ့ေၾကာင္းကို ေတြ႔ရပါသည္။
၄။
ေခတ္လူအခ်ဳိ႕ကား ဗုဒၶတရားေတာ္သည္ ေလာကီဘက္က တိုးတက္ေနေသာ ယခုကမၻာ၀ယ္ လိုက္၍မမီႏိုင္ေတာ့
ဟု ယူဆၾကသည္။ ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ တရားေတာ္တြင္ မည္သည့္တရားက ေလာကီႀကီးပြားေရးကို တားျမစ္ပါသနည္း။
မဂၤလာတရား ဟူသည္ ခုဘ၀ ေနာက္ဘ၀ ႏွစ္ဌာနလံုး၌ပင္ ႀကီးပြားခ်မ္းသာေၾကာင္းတရား ျဖစ္သည္။
ထိုမဂၤလာတရားေတာ္တြင္………………..
က။
ဗာဟုႆစၥဥၥ အၾကားအျမင္အေတြ႕ အၾကံဳမ်ားရျခင္း ဟု ပါရိွ၏။ ယခုေခတ္္ သုေတသန လုပ္ျခင္းမ်ဳိးပင္တည္း။
ထိုဗာဟုႆစၥဥၥ မဂၤလာသည္ မည္၍ မည္မွ်သာ သုေတသနလုပ္မည္ ဟု ကန္႔သတ္ခ်က္မရိွရကား သုေတသန
လုပ္ရာ၌ ေခတ္အလိုက္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္္႔ လုပ္ႏိုင္ေၾကာင္း သိသာပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ယခုအခါ
ေကာင္းကင္၌ ၿဂိဳဟ္တုလႊတ္၍ သုေတသနျပဳျခင္း ေျမေရတို႔၌ သုေတသနျပဳျခင္းမ်ားသည္ ဗာဟုႆစၥဥၥ
မဂၤလာပင္ ျဖစ္သည္။
ခ။
သိပၸဥၥ သိပၸံပညာ အျဖာျဖာကို တတ္ရျခင္း ဟုလည္းပါရိွသည္။ ထိုသိပၸံပညာတတ္ေျမာက္ျခင္း မဂၤလာ၌လည္း
မည္သည့္ သိပံၸပညာ ဟုပိုင္းျခားကန္႔သက္ခ်က္မရိွ ေခတ္အလုိက္ ေပၚေပါက္လာေသာ ပညာအရပ္ရပ္ကိုပင္
တတ္ေျမာက္ရျခင္းဟု ေဟာေတာ္မူလိုရင္း ျဖစ္သည္။
၅။
ဗုဒၶျမတ္စြာ တရားေတာ္သည္ ေလာကႀကီးပြားေရးကို မတားျမစ္သည့္အျပင္ စနစ္တက်အားေပးေသာ တရားျဖစ္ေၾကာင္းကို
ေနာက္လာမည့္ ႀကီးပြားေရးတရားမ်ားျဖင့္ သိႏိုင္ပါလိမ့္မည္။
၆။
ထိုကဲ့သို႔ ယခုဘ၀ႀကီးပြားေရးကို အားေပးရံုသာမက သတိၱႏွင့္ဇဲြကိုလည္း အျမဲအားေပးရာ ေရာက္ပါသည္။
ထင္ရွားေစဦးအံ့ … ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ား၌ အေလာင္းေတာ္ဘ၀တုန္းက (အမ်ားသိျဖစ္ေသာ မေဟာ္ဓာတို႔လို
ဘ၀တုန္္းက) မေၾကာက္မရံြ႕ ရဲ႕၀ံ့ေသာသတိၱ ေနာက္မဆု္ေသာ လံု႔လ၀ီရိယဇဲြတို႔ကို ၾကားဖူးေနရေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း
အမရာေဒ၀ီ မဒၵီမိဖုရားတို႔လိမၼာပံု သတိၱရိွပံုကို ၾကားေနရေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ထိုအလိမၼာ
ထိုသတိၱမ်ား ကူးစက္ေနရကား ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အမ်ဳိးသား အမ်ဳိးသမီးတို႔၌ အလိမၼာႏွင့္ ဇဲြသတိၱမွာ
အျခားဘာသာ၀င္မ်ားထက္ မ်ားေသာအားျဖင့္ သာတတ္ပါသည္။
၇။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔၏ အားအရဆံုးသတိၱကား အေကာင္းအဆိုး ေလာကဓံႏွစ္မ်ဳိးႏွင့္ ေတြ႕ၾကံဳလာလွ်င္
ခံႏိုင္ျခင္း ေသရမည္ကုိ လြန္လြန္္ကဲကဲ မေၾကာက္တတ္ျခင္းတည္း။ ထိုသို႔ သတိၱရိွျခင္းမွာလည္း
မိမိ၌ရိွေသာ သီလ ဒါနကို အားကိုးသည့္အျပင္ အားလံုးအရာ၀တၳဳ ရုပ္နာမ္အစုသည္ ပ်က္စီးရမည့္
အနိစၥတရားခ်ည္းသာ ျဖစ္၏ ဟုၾကားသိေနရေသာ မိရိုးဖလာဘာ၀နာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္၏။
ဤသို႔လွ်င္
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျဖစ္သူသည္ တရားျပည့္၀ေလ သတၱိထက္ေလ ျဖစ္ရကား ဗုဒၶ တရား ေတာ္သည္ အေလ်ာ့ဘက္
အေပ်ာ့ဘက္ကို အားမေပးဘဲ စာရိတၱႏွင့္တကြ အတင္းဘက္ အတိုး ဘက္ကိုသာ အားေပးပါသည္။
သို႔ပါလ်က္ ဗုဒၶ၏အလိုေတာ္ကို မသိေသာလူအမ်ားသည္
မိခင္ျဖစ္ေသာ ဗုဒၶတရားေတာ္ကို ေက်ာ္၍ ေဒြးေတာ္၀ါဒတို႔ျဖင့္ လြတ္လပ္ၿပီးႏိုင္ငံကို ထူေထာင္လာခဲ့ၾကရာ
ယခုတိုင္ေအာင္ အသားမက်ေသးဘဲ စာရိတၱပ်က္မႈတည္းဟူေသာ ဆူေျငာင့္ေတြသာ ျပန္္႔ၾကဲ၍ ေနပါေတာ့သည္။
No comments:
Post a Comment