"ဖိနပ္တစ္ရံေၾကာင့္ ေသ႐ြာမွျပန္လာရသူ"
🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿
ကြ်န္ေတာ့္နားမွာေပါ့…
ဆရာဝန္ေတြ ပ်ာယာခတ္ေနၾကပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ကိုလည္း
စက္ကိရိယာ အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ဖိၾက ႏွိပ္ၾကေပမဲ႔
လုံးဝ နာက်ဥ္ျခင္း မရွိပါဘူး။
ပကတိ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးျခင္း အရသာလို
ေအးခ်မ္းလိုက္တာ။
ကုတင္ေပၚမွာ လဲေလ်ာင္းေနတဲ့
ကြ်န္ေတာ့္ရုပ္ခႏၶာကို တစ္ခ်က္စိုက္ၾကည့္လိုက္ၿပီး
အခန္းအျပင္ဘက္ကို ထြက္လိုက္ေတာ့…
ဟင္…
ခုံတန္းေလးေပၚမွာထိုင္ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ဇနီးနဲ႔
ကြ်န္ေတာ့္သားေလး…
စိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြ ေသာကေတြ အျပည့္နဲ႔ပါလား…
မ်က္ရည္ေတြစီးက်ေနတဲ့ ဇနီးသည္နဲ႔ သားေလးဆီကို
သြားမလို႔ ေျခလွမ္းလိုက္ခ်ိန္မွာ
အလြန္ႀကီးမားတဲ့ အင္အားတစ္ခုက ဆြဲယူလိုက္သလို
ကြ်န္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ဟာ…
ျပတင္းေပါက္ကေန တဆင့္ လမ္းမႀကီး တစ္ခုေပၚကို
ေရာက္သြားပါတယ္။
ေျဖာင့္တန္းေနတဲ့ လမ္းမႀကီးေပၚမွာ
ကြ်န္ေတာ့္ေရွ႕က သြားေနၾကတဲ့ လူတစ္အုပ္။
ကေလး လူႀကီး အရြယ္စုံ လူမ်ဳိးစုံ
သူတို႔အားလုံးဟာ
တစ္ေနရာကို ေရွ႕ရႈၿပီး ခပ္သုတ္သုတ္သြားေနၾကတဲ့
အတြက္
ေနာက္ကေန အမီလိုက္ၿပီး
သူတို႔နဲ႔အတူ ကြ်န္ေတာ္ပါ လိုက္သြားခဲ့ပါတယ္။
တေအာင့္ေလာက္အၾကာမွာ…
ေျပးၾကေဟ့…ေျပးၾက ဆိုတဲ့
ေၾကာက္လန္႔တၾကား ေအာ္ဟစ္လိုက္တဲ့ အသံနဲ႔ အတူ
ဝရုန္းသုန္းကား ေျပးၾက လႊားၾကတာနဲ႔
ကြ်န္ေတာ္ပါ ေရာၿပီး ေျပးမိပါတယ္။
ဘာျဖစ္လို႔ပါလိမ့္လို႔
ေနာက္ကို ရုတ္တရက္ လွည့္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ…
ဘုရားေရွ႕က ျခေသၤ့ႀကီးေတြနီးပါးရွိတဲ့ ေခြးနက္ႀကီးေတြ
ဟာ
ေနာက္ကလိုက္လာရင္း
မီွရာလူကို အစြယ္ေဖြးေဖြးႀကီးေတြနဲ႔ ကိုက္ခဲဝါးၿမိဳေနၾကၿပီး
ကိုက္ခဲခံရတဲ့သူေတြဟာ…
ေသြးသံရဲရဲ အပိုင္းပိုင္းအျပတ္ျပတ္ျဖစ္သြားတဲ့
ျမင္ကြင္းကို
ေသြးပ်က္ဖြယ္ရာ ျမင္ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္။
ေအာင္မေလး…ဘုရား…ဘုရား…
ကြ်န္ေတာ္လည္း ေရွ႕ကေျပးေနတဲ့လူေတြလို
အသက္လုေျပးရင္း
လဲက်က်န္ခဲ့သူေတြရဲ႕
ငယ္သံပါေအာင္ ေအာ္ဟစ္သံေတြ ၾကားေနရေပမယ့္
လွည့္မၾကည့္အားပဲ ဆက္ေျပးေနရာက
ေရွ႕ကလူေတြဟာ…
ေခြးႀကီးေတြလက္က လြတ္ေအာင္
အေငြ႔တေထာင္းေထာင္းထၿပီး
ဆူပြက္ေနတဲ့ ေရကန္ႀကီးတစ္ကန္ထဲကို တဝုန္းဝုန္းနဲ႔
ခုန္ခ်ေနၾကပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္လည္း သူတို႔နဲ႔အတူ ေရကန္ႀကီးထဲကို
ဝုန္းကနဲ ခုန္ခ်လိုက္တဲ့အခါ…
ေရနဲ႔မထိခင္
ကြ်န္ေတာ့္ကိုယ္ကို ပိန္းေကာမေလာက္ႀကီးတဲ့
ဖိနပ္ႀကီးတစ္ဖက္
ရုတ္တရက္ေပၚလာၿပီး ထိုးခံလိုက္တာေၾကာင့္
ဖိနပ္ႀကီးေပၚကို အလ်ားေမွာက္ က်သြားပါတယ္။
ေရထဲခုန္ခ်သြားသူေတြဟာ…
ကယ္ပါ ယူပါ တစာစာေအာ္ဟစ္ရင္း
ကမ္းေပၚကို အလုအယက္ ျပန္တက္ေျပးတဲ့အခါမွာ
ဘယ္ကေရာက္လာမွန္းမသိတဲ့
ဧရာမလူႀကီးေတြဟာ…
လွံစြပ္ေတြနဲ႔ တစြပ္စြပ္ ျပန္ထိုးခ်ေနတဲ့အတြက္
တစ္ခ်ဳိ႕လည္း ေနာက္ျပန္ျပဳတ္က်ရင္း
ေရထဲကို
စုန္းစုန္းျမဳပ္ကုန္ၾကပါတယ္။
ေၾကာက္လန္႔တၾကားကူးေနတဲ့ လူေတြဟာလည္း
အသားေတြ အလႊားလိုက္ ကြာက်
မ်က္လုံးေတြ တေဖာင္းေဖာင္း ေပါက္ထြက္ကုန္ရင္း
နစ္ျမဳပ္ကုန္ၾကပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ဟာ ေၾကာက္လြန္းလို႔
အသားေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနသလို
ပြက္ပြက္ဆူေနတဲ့ ေရထဲ ျပဳတ္မက်ေအာင္
ဖိနပ္သဲႀကိဳးႀကီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဖက္တြယ္ထားတဲ့
အခ်ိန္မွာ
ဖိနပ္ႀကီးဟာ ေရထဲကို တအိအိနဲ႔ နစ္လာပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ ေသရေတာ့မွာလားဆိုတဲ့ အသိတစ္ခ်က္
ဝင္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ
ဘုရားကို ရုတ္တရက္ သတိရလာၿပီး
ဘုရား…ဘုရား…ကယ္ေတာ္မူပါ။
တပည့္ေတာ္…
လူမွန္းသိစကတည္းက အရက္ေသစာ
လုံးဝ မေသာက္ခဲ့ပါဘုရား။
တပည့္ေတာ္ကို ကယ္ေတာ္မူပါဘုရားလို႔
ေၾကာက္လြန္းလို႔ အသံေတြတုန္ၿပီး
ႏႈတ္ကေန တတြတ္တြတ္ ရြတ္ဆိုေနမိပါေတာ့တယ္။
ဖိနပ္ႀကီး တအိအိနစ္ျမဳပ္ၿပီး
ကြ်န္ေတာ့္ကိုယ္နဲ႔ ေရနဲ႔မထိခင္ေလးမွာ
တစ္စုံတစ္ေယာက္က
ကြ်န္ေတာ့္ကို ရုတ္တရက္ဆြဲယူလိုက္ၿပီး
ျပန္သြားလို႔ ေျပာၿပီး
တြန္းလႊတ္လိုက္တာေၾကာင့္
ကုတင္ေပၚမွာရွိတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ေပၚကို
ေမွာက္လ်က္သား က်သြားခဲ့ပါေတာ့တယ္။
ကြ်န္ေတာ္သံေခ်ာင္း ကံေကာင္းလို႔ မေသခဲ့ပါ။
ေသရြာျပန္ ကြ်န္ေတာ့္အျဖစ္ကို
တစ္ရြာလုံးသာမက
ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း အ့ံၾသေနမိပါတယ္။
ပိန္းေကာမဖိနပ္ႀကီး…
ကြ်န္ေတာ့္ကို ကယ္တင္လိုက္တဲ့ ပိန္းေကာမဖိနပ္ႀကီး။
အင္း…
ဒီဖိနပ္ႀကီး ကြ်န္ေတာ့္ကို ဘာျဖစ္လို႔ ကယ္လိုက္ပါလိမ့္
လို႔
အခါခါ ျပန္စဥ္းစားရင္း
အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုကို ကြ်န္ေတာ့္မ်က္လုံးထဲမွာ
ျပန္လည္ျမင္ေယာင္လာပါေတာ့တယ္။
အဲဒီေန႔က…
ရန္ကုန္တစ္ဖက္ကမ္းကေန အျပန္
သေဘၤာဆိပ္မွာ
ကြ်န္ေတာ့္ေရွ႕က သြားေနတဲ့ ရဟန္းအိုႀကီးတစ္ပါး။
သူစီးထားတဲ့ဖိနပ္ ရုတ္တရက္ ျပတ္သြားတာျမင္လို႔
အျမင္မေတာ္တာနဲ႔
သြပ္နန္းႀကိဳးေလးရွာၿပီး ဆက္ေပးလိုက္ပါတယ္။
ေထာ့နဲ႔ေထာ့နဲ႔ သြားေနတာကို စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိလို႔
ရပ္ေတာ္မူပါဦးဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားၿပီး
ရဟန္းအိုႀကီးအတြက္
ကတၱီပါ ဖိနပ္တစ္ရံ အေျပးအလႊား သြားဝယ္ၿပီး
လွဴဒါန္းလိုက္ပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ့္မွာ လမ္းစရိတ္သာ က်န္ေတာ့ေပမယ့္
ကြ်န္ေတာ္လွဴလိုက္တဲ့ဖိနပ္ကို စီးၿပီး
တင့္တယ္စြာ ႂကြလွမ္းသြားတဲ့ ရဟန္းႀကီးကို ၾကည့္ၿပီး
ကြ်န္ေတာ္ ပီတိျဖစ္လိုက္တာေလ…
အခုေတာ့…ကြ်န္ေတာ္ဟာ
ကြ်န္ေတာ္ႀကံဳေတြ႔ခဲ႔ရတဲ့ အျဖစ္ကို သိပ္ေၾကာက္လြန္းလို႔
ခုဆို ငါးပါးသီလကို လုံၿခံဳေအာင္ ထိန္းႏိုင္ခဲ့ပါၿပီ။
ကြ်န္ေတာ့္သားေလး အရြယ္ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ
ရဟန္းေဘာင္ကို
အၿပီးတိုင္ တက္ဖို႔ကိုလည္း ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ခဲ့ပါၿပီ။
မထင္မွတ္ပဲ ျပဳခဲ႔ရတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ကို
အမ်ွ အမ်ွ အမ်ွ ေပးေဝပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ထပ္တူထပ္မ်ွ ကုသိုလ္ ရၾကပါေစ…
သာဓု ေခၚဆိုေပးၾကပါ ခင္းဗ်ား။
Credit:Original uploader.
ေမတၱာျဖင့္........
ေမာင္ေတဇာ
No comments:
Post a Comment